Sinds ik me meer verdiep in Human Design, kom ik soms dingen tegen waarvan ik eerst denk: ja ja, zal wel… Tot ik ze in mijn eigen leven begin te herkennen.
Eén daarvan is omgeving.
Binnen Human Design wordt namelijk niet alleen gekeken naar je type, strategie of autoriteit. Er wordt ook gesproken over de omgeving waarin jouw systeem zich het prettigst kan voelen.
En bij mij kwam daar ‘Shores ofwel Kusten‘ uit.
Toen ik dat voor het eerst las, dacht ik vooral aan letterlijk wonen aan zee. Maar “Shores” gaat breder dan dat. Het gaat over plekken waar twee werelden elkaar ontmoeten. Water en land. Binnen en buiten. Stad en natuur. Rust en beweging. Een plek vanwaar je kunt observeren, maar waar tegelijkertijd iets gebeurt.
En ineens dacht ik aan mijn zoektocht naar een nieuw appartement.
“Ik kan toch overal wonen?”
Dat heb ik vaak gedacht.
Ik ben niet moeilijk. Geef mij een huis en ik maak er wel iets van.
Maar blijkbaar werkt het voor mij niet helemaal zo.
Bij sommige appartementen kon ik op papier bijna niets verkeerd vinden en toch voelde ik onmiddellijk: hier ga ik niet kunnen aarden.
Ik kon het niet altijd uitleggen.
Het was geen kwestie van een verkeerde keuken, een kamer die te klein was of een vloer die ik niet mooi vond. Het was gewoon een gevoel dat de plek mij niet gaf wat ik nodig had.
Tot ik mijn huidige appartement vond.
Ik woon nu aan de kust, maar wat mij misschien nog meer opvalt, is wat ik zie wanneer ik naar buiten kijk: grasvelden, water en vijvers, een wandelpad, een weg, mensen die af en toe voorbijgaan…
Rust én beweging.
Land én water.
Ik zit er letterlijk tussen verschillende werelden in.
En sinds ik hier woon, merk ik iets bijzonders.
Wanneer ik thuis aan mijn tafel ga zitten om voor mijn werk dingen uit te werken (social media, marketing, ideeën, teksten) lijkt het gemakkelijker te stromen.
Ik moet mezelf minder hard vooruitduwen.
Ik zit. Ik kijk af en toe naar buiten. En ik werk.
Human Design beschrijft zes zogenaamde environments. Zie ze niet als een regel die bepaalt waar je moet wonen, maar eerder als een uitnodiging om eens te observeren op welke plekken jij vanzelf ontspant, helder denkt of nieuwe energie krijgt.
Caves – Grotten
Mensen met deze omgeving voelen zich vaak prettig wanneer ze een beschutte, veilige plek hebben en controle hebben over wie of wat hun ruimte binnenkomt. Denk aan een knusse hoek, een eigen kamer of een werkplek waar je niet voortdurend van achteren wordt benaderd.
Markets – Markten
Hier draait het juist om uitwisseling. Mensen, mogelijkheden, producten, gesprekken en beweging. Dat hoeft geen letterlijke markt te zijn. Een levendige buurt, winkelomgeving, coworkingplek of plaats waar mensen samenkomen kan hetzelfde gevoel geven.
Kitchens – Keukens
Een omgeving waar dingen worden gecombineerd, veranderd en gecreëerd. Waar verschillende ingrediënten — letterlijk of figuurlijk — samen iets nieuws worden. Creatieve studio’s, salons, ateliers of plekken waar mensen samen creëren kunnen hier mooi bij aansluiten.
Mountains – Bergen
Hoogte, overzicht en wat afstand kunnen belangrijk zijn. Niet noodzakelijk boven op een echte berg: een appartement op een hogere verdieping, een open uitzicht of een rustige plek vanwaar je alles kunt overzien kan hetzelfde gevoel oproepen.
Valleys – Valleien
Hier spelen verbinding en communicatie een grote rol. Straten, buurten, gangen en plekken waar informatie en mensen doorheen bewegen. Je zit als het ware midden in een stroom en kunt oppikken wat er rondom je gebeurt.
Shores – Kusten
De grens tussen twee werelden. Land en water, binnen en buiten, natuur en bebouwing, rust en activiteit. Een plek waar je niet helemaal midden in de drukte hoeft te zitten, maar er ook niet volledig van afgesloten bent.
En die laatste is dus de mijne.
Dat vind ik misschien wel het interessantste aan heel dit verhaal.
We denken vaak dat we productiever moeten worden. Meer discipline nodig hebben. Een betere planning moeten maken. Ons beter moeten concentreren.
Maar wat als je soms niet jezelf moet aanpassen…
maar je omgeving?
Misschien is er een reden waarom je in dat ene koffiebarretje plots drie pagina’s schrijft terwijl je thuis al twee uur naar je scherm zit te kijken.
Waarom je na een wandeling aan het water weer ideeën krijgt.
Waarom je in een bepaalde kamer onrustig wordt.
Of waarom je op één bepaalde plek onmiddellijk voelt: hier kan ik ademen.
Human Design hoeft voor mij daarom ook niet iets te zijn wat je blindelings moet geloven. Ik vind het vooral interessant om het te gebruiken als een manier om jezelf beter te observeren.
Want sinds ik hier woon, merk ik hoeveel verschil een omgeving kan maken.
Mijn uitzicht doet mijn werk natuurlijk niet voor mij. 😉
Maar het lijkt wel alsof ik hier minder weerstand ervaar om te beginnen. Ideeën komen gemakkelijker. Marketing en social media voelen minder als iets wat nog “moet” en meer als iets waar vanzelf ruimte voor ontstaat.
En misschien is dat wel het mooiste wat een plek je kan geven:
niet alleen een dak boven je hoofd, maar een omgeving waarin jij weer ruimte krijgt om jezelf te zijn.
Dus misschien is de vraag niet alleen: “Waar wil ik wonen?”
Maar ook:
Waar kom ik tot rust?
Waar krijg ik ideeën?
Waar voel ik dat mijn energie terugkomt?
En welke omgeving haalt eigenlijk het beste in mij naar boven?
Misschien weet je lichaam het antwoord al veel langer dan je hoofd.
Zoals altijd: Love Yourself, Shine Always.
